De Beer.

In veel dierenparken in Zweden mag de bezoeker binnen de hekken van de Wolf, en de Lynx.
Zelfs binnen een omheining met een grote wolvenfamilie. Maar bij de beer gaat meestal zelfs de verzorger niet naar binnen.
Om bij een beer vandaan te rennen is geen goed idee. De Beer is ongelofelijk snel, speciaal op korte afstand.
De snelste man ter wereld zou nog 30 meter te gaan hebben naar de finish bij een 100 metersloop als de beer hem al te pakken heeft. Daar kun je dus gewoonweg niet tegen lopen.
Als je echter je aanwezigheid duidelijk maakt in het bos door te praten, roepen, zingen of rammelen met iets, dan zul je hoogstwaarschijnlijk nooit een beer zien, ook geen andere grote dieren trouwens.

De Latijnse naam van dit indrukwekkende dier is Ursus arctos. De kleur van de beer varieert van lichtbruin tot bijna zwart. In de winter gaat de beer in de zogenoemde winterslaap waarbij de lichaamstemperatuur zakt en het aantal ademhalingen per minuut behoorlijk naar beneden gaat.  In de winterslaap periode worden zo rond januari  / februari de jongen geboren. Een worp kan bestaan uit een tot vier jongen. De jongen zijn verhoudingsgewijs erg klein, ongeveer zoals een cavia, en wegen tussen de 300 en 600 gram.
De beer is een alles eter, die het meest mieren, bessen en planten eet, maar ook graag kadavers lust en af en toe een groter dier zoals een rendier of eland vangt.

Hoe de beer eruit ziet behoeft geen beschrijving, de grote van de beer varieert behoorlijk, maar het gemiddelde gewicht van de Zweedse beer ligt tussen de 60 en de 250 kilo. Sommige exemplaren worden echter behoorlijk groter. De grootste beer die in Zweden is geschoten woog 338 kilo.
Voor de beer is zijn neus het belangrijkste, de beer heeft een fenomenale reukzin. De beer heeft een scherp gehoor maar zijn zicht is waarschijnlijk iets minder dan dat van ons mensen.
De beer gaat op zijn achterpoten staan zodra hij zich wat onzeker voelt om zodoende beter te kunnen zien wat er gaande is. Dit is niet bedoeld als dreiging.
De beer kan harder rennen dan welk mens ook en ook grote beren klimmen met gemak in bomen
De beer heeft heel grote voeten met 5 tenen aan elke voet en behoorlijke voetzolen. Elke teen heeft een grote nagel die de beer niet kan intrekken. De grote hoektanden verraden dat hij een roofdier is. De grootste beren vindt je in Kodiak, Alaska. Dat de beren daar ruim 600 kilo kunnen wegen heeft het meest te maken met de overvloed aan zalm.

De beer houdt ervan om lange afstanden af te leggen, speciaal de mannetjes begeven zich over nog grotere afstanden dan de vrouwtjes. Een beer kan een tiental aantal kilometers afleggen in 24 uur. Volwassen beren leven in zogenaamde “thuisomgevingen” die behoorlijk kunnen variëren in grote. De thuisomgeving van vrouwtjes beren is ongeveer tussen de 400 en 500 vierkante kilometer, als ze jongen hebben is deze omgeving kleiner. De thuisomgeving van de mannetjesbeer is beduidend groter, gemiddeld z´on 1400 tot 1500 vierkante kilometer.
Veel thuisomgevingen overlappen elkaar, in tegenstelling met wat men een territorium noemt en waarbij de grenzen worden bewaakt tegen indringers, wat dus bij beren niet het geval is.

Als je ooit oog in oog met een beer komt te staan ga dan langzaam achteruit en draai je om en loop weg, klim niet in bomen en ga vooral niet rennen ! Als de beer je achterna komt laat dan iets vallen waaraan een geur van jezelf zit, BV. jas of trui, dat geeft de beer eerst wat te onderzoeken en jou de tijd om je uit de voeten te maken. In het geval dat je echt pech hebt en wordt aangevallen door een beer menen de experts dat je het beste in foetus houding kunt gaan liggen met het gezicht naar de grond en de handen als bescherming in de nek met de armen aan de zijkant van het hoofd. De aanvallen die zijn geregistreerd in Zweden werden bijna allemaal gestopt door de beer nadat hij/zij had duidelijk gemaakt “wie de baas was”
 

...........................................................................................................................................................................